Nomineer jouw schoonmaker / team / leidinggevende / glazenwasser van het jaar!

Nomineer hier

Groen is nog te vaak gebakken lucht

Circulair ondernemen! Is dat nu in alle vezels en DNA van organisaties doorgedrongen en opgenomen of toch gebakken lucht?

U kent dat wel, in ons dagelijks huishouden scheiden wij inmiddels alle soorten van afval. Groenten, plastics, batterijen, tuinafval, bouwafval… Sterker nog, de lokale gemeenten halen ook gescheiden op en oh wee, als je de verkeerde bak buiten zet. Mijn vrouw wordt er weleens kierewiet van…. We beginnen ons dus inmiddels méér en méér bewust te worden van de noodzaak om onze duurzame grondstoffen nog beter te beschermen zodat we van een lineaire economie naar een circulaire economie kunnen gaan.

Voorloper circulaire economie

Grote vraag daarbij: is het bedrijfsleven, en dan met name onze bedrijfstak van de reinigingsindustrie waar wij met elkaar actief in zijn, zich hier ook voldoende bewust van geworden? In een lang vervlogen tijdperk hadden we de opkomst van de zogeheten “kringloopwinkels” maar ja, het imago daarvan was toch iets voor mensen die het niet zo breed hadden. We zaten er met zijn allen flink naast, dit is in feite de voorloper geweest naar een circulaire economie.

Einde van levensduur

Veel bedrijven en instellingen pretenderen “groen” te zijn, “want daar kun je zo lekker mee scoren in het veld”. Maar als je je hier iets verder in verdiept, blijkt helaas het bekende “gebakken lucht verhaal” zich opeens weer de kop op te

steken. Ik kom weleens op een openbaar toilet en ik ga er vanuit u vast ook. Buiten het feit dat het niet altijd even hygiënisch is om daar te vertoeven, vraag ik mij met regelmaat af wat er nu toch gebeurt met al die fantastisch ontwikkelde producten als zij aan het einde komen van hun levensduur. Handdoekautomaten, zeepdispensers, volautomatische handdrogers en meer van dat soort prachtige producten die zijn ontwikkeld om ons van alle bacteriën te verlossen en veelal uit kunststoffen zijn vervaardigd.

Geen idee!

Juist, u raadt het al. Bij 9 op de 10 producenten of distributeurs hebben ze werkelijk geen idee!
Het antwoord van de uitbaters en instellingen is veelal, “we gooien het gewoon weg. Dus het komt waarschijnlijk op een vuilnisbelt terecht of wordt misschien wel verbrand ”. Nou dat laatste hoop ik dan maar… Want ondanks de daarmee gemoeide CO2-uitstoot is dat de minst slechte optie. Erger vind ik dat sommige producenten en distributeurskanalen hier dus helemaal geen aandacht aan geven, laat staan er hun verantwoordelijkheid voor nemen.

Directe milieubelasting

Wel aan de inhoud van het papier- of detergentengebruik, want ja, daar zijn bomen voor nodig of er is een directe belasting van het milieu mee gemoeid. Dus we moeten zorgen dat we bossen creëren, voor ons papiergebruik en om milieu-aspecten goed voor het voetlicht kunnen plaatsen, want tenslotte zijn dit, zoals het zo mooi heet, onze herhaal-gebruiksproducten. U hoort het ze zeggen hé!

Nu hoor ik u denken, er zijn toch wel een paar internationale en nationale bedrijven en distributeurs die hier hun huiswerk van hebben gemaakt? Nou dat klopt inderdaad gelukkig. Het is alleen zo jammer dat die slechts op één hand te tellen zijn. Ik noem geen namen, maar nodig u graag uit om eens op sommige bedrijfssites een kijkje te nemen en te zien welke fantastische oplossingen ze hiervoor ontwikkeld hebben. Kwalitatief uitermate teleurstellend, is mijn conclusie dan ook.

Europese regelgeving

Nu begint ook de EU in Brussel zich meer en meer bewust te worden dat dit binnen verschillende bedrijfsvoeringen de spuigaten uitloopt. Met méér dan 2.0 miljoen dispenserproducten die jaarlijks hun weg vinden in Europa naar de eindgebruikers toe, diende regelgeving hierover tot stand te komen. In 2018 dient 45% van de materiaalproductie voor nieuwe producten te komen uit gerecycled materiaal. Het reinigende effect op de reinigingsindustrie, hoe toepasselijk, komt daarmee dan ook in een nieuwe fase terecht.

Richtlijnen hiervoor zijn o.a. vastgelegd in de:
• Richtlijn 08/98/EG van de Raad van de Europese Gemeenschap op afval
• Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschap op de niet-gevaarlijke afvalstromen.

Op de vraag of duurzaamheid en de circulaire gedachte dan inmiddels in alle vezels en DNA van zichzelf respecterende en maatschappelijk verantwoorde ondernemingen is opgenomen, is helaas de conclusie dat het nog veel beter kan én moet. Directies, management, beleids- en uitvoeringsmedewerkers dienen dan ook razendsnel hier hun speerpunt van te maken in hun agenda, om zich naar de toekomst toe te kunnen blijven onderscheiden. Gebakken lucht is reeds te lang gepredikt.

Drs. André J. Vonk MBA, directeur European Cleaning Machines Recycling (andre.vonk@ecmr.nu)

Launching Partners